Χρειάστηκαν 60 δευτερόλεπτα για να πέσει νεκρός ο αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Όμως, η προετοιμασία του Ισραήλ κράτησε πολλά χρόνια με υπομονή και μεθοδικότητα και ένα... σενάριο που θυμίζει τις πιο απίστευτες χολιγουντιανές ταινίες
Κάθε κίνηση των ανώτερων προσώπων στην ηγεσία του Ιράν ήταν γνωστή στους πράκτορες του Ισραήλ τη στιγμή που συνέβαινε. Όταν οι σωματοφύλακες και οι οδηγοί ανώτατων Ιρανών αξιωματούχων, όπως του Αλί Χαμενεΐ, πήγαιναν για δουλειά στην Τεχεράνη οι Ισραηλινοί παρακολουθούσαν. Αυτό ήταν αποτέλεσμα μιας πολύπλοκης επιχείρησης της Μοσάντ σε συνεργασία με την CIA που κράτησε χρόνια και περιλάμβανε ακόμα και το χακάρισμα των καμερών κυκλοφορίας στους δρόμους της πόλης.
Ο Χαμενεΐ σκοτώθηκε μαζί με επτά μέλη της κορυφαίας
ιρανικής ηγεσίας ασφαλείας που είχαν συγκεντρωθεί σε διάφορα σημεία στην
Τεχεράνη και περίπου δώδεκα μέλη της οικογένειάς του και της στενής του συνοδείας σε
σχεδόν ταυτόχρονες επιθέσεις μέσα σε 60 δευτερόλεπτα. Σαράντα άλλοι ανώτεροι
Ιρανοί ηγέτες σκοτώθηκαν επίσης στην επίθεση.
Ο χρόνος της δολοφονίας καθορίστηκε από πληροφορίες που συγκέντρωσε η CIA σχετικά με μια συνάντηση κορυφαίων Ιρανών αξιωματούχων σε ένα συγκρότημα της ηγεσίας στην καρδιά της Τεχεράνης, η οποία είχε προγραμματιστεί για το Σάββατο το πρωί. Το πιο κρίσιμο είναι ότι η CIA μπόρεσε να πει στους Ισραηλινούς ομολόγους της ότι ο Χαμενεΐ θα βρισκόταν στο σημείο και ο χρόνος της συνάντησης, σύμφωνα με τους New York Times. Έτσι, σε τελείως απροσδόκητο χρόνο, αποφασίστηκε το χτύπημα.
Χακάρισμα στις κάμερες κυκλοφορίας
Ισραηλινοί κατάσκοποι παρακολουθούσαν επίσης τον Χαμενεΐ για πολλά χρόνια, δημιουργώντας ένα λεπτομερές αρχείο για την καθημερινή του ρουτίνα και για εκείνη των μελών της οικογένειάς του, των συνεργατών του, των συμμάχων του και όσων ήταν επιφορτισμένοι με την ασφάλειά του.
Σύμφωνα με δύο άτομα που έχουν γνώση της υπόθεσης -και τα οποία επικαλούνται οι Financial Times - σχεδόν όλες οι κάμερες κυκλοφορίας
στην ιρανική πρωτεύουσα είχαν χακαριστεί για χρόνια και οι εικόνες τους
κρυπτογραφούνταν και μεταφέρονταν σε διακομιστές στο Τελ Αβίβ και το νότιο
Ισραήλ.
Οι κάμερες του Ιράν θεωρούνται μέρος του μηχανισμού
παρακολούθησης του κράτους, καθώς βοηθούν να εντοπίζονται και να καταδιώκονται
διαδηλωτές και αντίπαλοι του καθεστώτος. Ωστόσο, η Μοσάντ κατάφερε να τις
χρησιμοποιήσει εναντίον αυτού του καθεστώτος.
Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε μία από τις πηγές της εφημερίδας,
μιλώντας υπό καθεστώς ανωνυμίας, μία κάμερα από αυτές τούς παρείχε ιδιαίτερα
χρήσιμες πληροφορίες καθώς τους επέτρεπε να εντοπίσουν το σημείο, όπου οι
σωματοφύλακες συνήθως πάρκαραν τα προσωπικά τους αυτοκίνητα.
Σε πραγματικό χρόνο, οι Ισραηλινοί ενημερώνονταν για
διευθύνσεις, ώρες υπηρεσίας, διαδρομές που ακολουθούσαν για να φτάσουν στη
δουλειά τους οι Ιρανοί σωματοφύλακες των αξιωματούχων και το πιο σημαντικό:
ποιον συνήθως προστάτευαν και μετέφεραν.
Η πολυετής αυτή συλλογή πληροφοριών βοήθησε τελικά να ανοίξει ο δρόμος για τη
δολοφονία του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.
Αυτή η πηγή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο δεν ήταν, ωστόσο,
η μόνη μέθοδος που χρησιμοποίησαν το Ισραήλ και η CIA για να προσδιορίσουν
ακριβώς πότε ο 86χρονος Χαμενεΐ θα βρισκόταν στο γραφείο του και ποιοι θα τον
συνόδευαν το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου. Ούτε το γεγονός ότι το Ισραήλ κατάφερε να
«πειράξει» τα δεδομένα 12 πύργων τηλεφωνίας κοντά στην οδό Παστέρ, κάνοντάς
τους να φαίνονται σαν να είναι κατειλημμένοι όταν κάποιος καλούσε κι έτσι η φρουρά του Χαμενεΐ δεν μπορούσε να λάβει πιθανά προειδοποιητικά σήματα.
«Πριν πέσουν οι βόμβες, ξέραμε την Τεχεράνη, όπως γνωρίζουμε
την Ιερουσαλήμ» είπε ένας Ισραηλινός αξιωματούχος των πληροφοριών. «Και όταν
γνωρίζεις έναν τόπο τόσο καλά όσο γνωρίζεις τη γειτονιά που μεγάλωσες,
παρατηρείς την παραμικρή αλλαγή».
Η πυκνή, πληροφοριακή εικόνα που είχαν από την πρωτεύουσα
του Ιράν ήταν το αποτέλεσμα της επίπονης συλλογής δεδομένων, που έγινε δυνατή
από την εξειδικευμένη μονάδα σήματος 8200 του Ισραήλ, το έμψυχο υλικό που
στρατολογήθηκε από τη Μοσάντ και τους όγκους δεδομένων που επεξεργάστηκαν οι
στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών, για να συντάξουν καθημερινές αναφορές.
Το Ισραήλ χρησιμοποίησε μια μαθηματική μέθοδο, που
ονομάζεται ανάλυση κοινωνικών δικτύων, για να αναλύσει δισεκατομμύρια δεδομένα
και να ανακαλύψει πιθανά κέντρα λήψης αποφάσεων, καθώς και να εντοπίσει νέους
στόχους για παρακολούθηση και εξόντωση.
Η υπεροχή των υπηρεσιών πληροφοριών του Ισραήλ ήταν εμφανής
στον πόλεμο των 12 ημερών, τον περασμένο Ιούνιο, όταν Ιρανοί πυρηνικοί
επιστήμονες και ανώτεροι στρατιωτικοί αξιωματούχοι δολοφονήθηκαν μέσα σε λίγα
λεπτά σε μια επίθεση. Για να συμβεί αυτό, είχε προηγηθεί μία άνευ προηγουμένου
εξουδετέρωση της αεροπορικής άμυνας του Ιράν μέσω ενός συνδυασμού
κυβερνοεπιθέσεων, drones μικρού βεληνεκούς και ακριβών πυρομαχικών, που
εκτοξεύθηκαν εκτός των ιρανικών συνόρων, καταστρέφοντας ραντάρ των ρωσικών
πυραυλικών εκτοξευτών.
«Πρώτα πήραμε τα μάτια τους» είπε χαρακτηριστικά στους FT
ένας αξιωματούχος των πληροφοριών. Τόσο στον πόλεμο του Ιουνίου όσο και τώρα,
οι Ισραηλινοί πιλότοι χρησιμοποίησαν ένα συγκεκριμένο είδος πυραύλου, τον
«Sparrow», εκδόσεις του οποίου είναι σε θέση να πλήξουν έναν στόχο τόσο μικρό
όσο ένα τραπέζι φαγητού από απόσταση άνω των 1.000 χιλιομέτρων -μακριά από το
Ιράν και την εμβέλεια οποιουδήποτε από τα αεροπορικά του αμυντικά συστήματα.
Δεν είναι γνωστές όλες οι λεπτομέρειες της τελευταίας επιχείρησης. Ορισμένες μπορεί να μην δημοσιοποιηθούν ποτέ, προκειμένου να προστατευτούν πηγές και μέθοδοι, που χρησιμοποιούνται ακόμη για την παρακολούθηση άλλων στόχων.
Πληροφορίες εκ των έσω
Όταν η CIA και το Ισραήλ ενημερώθηκαν ότι ο Χαμενεΐ θα είχε συνάντηση το Σάββατο στα γραφεία του κοντά στην οδό Παστέρ, η ευκαιρία να τον σκοτώσουν, μαζί με τόσους άλλους υψηλόβαθμους Ιρανούς αξιωματούχους, ήταν μπροστά στα μάτια τους και δεν γινόταν να χαθεί -καθώς δεν βρισκόταν σε κάποιο από τα δύο καταφύγια που είχαν σχεδιαστεί ειδικά για εκείνον.
Οι αξιωματικοί της CIA δήλωσαν ότι υπήρξε ανθρώπινη πηγή, η οποία υπήρξε κρίσιμη για την επιτυχία της αποστολής, και εξασφάλισε την ακριβή εκτέλεση της επιχείρησης...
Ο Γιόσι Μέλμαν, ένας Ισραηλινός αναλυτής και συγγραφέας είπε
ότι η Μοσάντ είχε κάνει μια βασική αλλαγή στρατηγικής πριν από σχεδόν 20
χρόνια, αποφασίζοντας να στρατολογήσει τοπικούς πράκτορες εντός του Ιράν, οι
οποίοι διέθεταν υπερσύγχρονο εξοπλισμό και υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης.
Ο Ντέιβιντ Μπαρνέα, ο οποίος ηγείται της Μοσάντ από το 2021,
δημιούργησε ένα ειδικό τμήμα για μια «λεγεώνα ξένων» πρακτόρων που έχουν
αναπτυχθεί σε όλη τη Μέση Ανατολή σε ευαίσθητες αποστολές.
Τέτοιοι πράκτορες ήταν πιο εύκολο να στρατολογηθούν στο
Ιράν, όπου πολλοί άνθρωποι ήταν αντίθετοι με το κυβερνών καθεστώς, παρά αλλού,
είπε ο Μέλμαν.
«Εξήντα δευτερόλεπτα. Αυτό ήταν το μόνο που χρειάστηκε για
αυτή την επιχείρηση, αλλά είναι το αποτέλεσμα ετών προετοιμασίας», δήλωσε ο
Οντέντ Αϊλάμ, πρώην επικεφαλής του τμήματος αντιτρομοκρατίας της Μοσάντ και
ερευνητής στο Κέντρο Ασφάλειας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Ιερουσαλήμ. «Το
σύγχρονο πεδίο μάχης δεν ορίζεται πλέον μόνο από άρματα μάχης και αεροσκάφη.
Ορίζεται από δεδομένα, πρόσβαση, εμπιστοσύνη και χρονισμό. Ένα λεπτό μπορεί να
αλλάξει μια περιοχή».