Το σκάφος της NASA ταξιδεύει στο διάστημα από το 1977 και πλέον βρίσκεται πλέον στον διαστρικό χώρο
Σε ένα ιστορικό
ορόσημο εκτιμάται ότι έφτασε το διαστημικό σκάφος Voyager 1 της NASA, το οποίο συνεχίζει
το ταξίδι του διάστημα.
Το σκάφος,
που εκτοξεύτηκε το 1977, υπολογίζεται ότι βρέθηκε σε απόσταση μίας «ημέρας
φωτός» από τη Γη, την απόσταση δηλαδή που διανύει το φως μέσα σε 24 ώρες,
περίπου 26 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα (16 δισ. μίλια) την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου
2026 στις 12:16 το μεσημέρι ώρα Ελλάδος.
Οι
επιστήμονες στο Εργαστήριο Αεριώθησης (Jet Propulsion Laboratory – JPL) της
NASA στην Καλιφόρνια θα χρειαστεί να περιμένουν περίπου μία ημέρα για να λάβουν
σήμα από το σκάφος, το οποίο θα επιβεβαιώνει ότι έφτασε σε αυτή την απόσταση.
«Πρόκειται
για ένα εκπληκτικό κατόρθωμα, κάτι που ποτέ δεν περίμενα να δω», δήλωσε η
επικεφαλής του προγράμματος Voyager, Σούζαν Ντοντ.
Το Voyager
1, το πιο απομακρυσμένο αντικείμενο που έχει κατασκευάσει ο άνθρωπος, ταξιδεύει
με ταχύτητα σχεδόν 61.000 χιλιομέτρων την ώρα. Το 2012 πέρασε το εξωτερικό όριο
της ηλιόσφαιρας, της προστατευτικής «φούσκας» σωματιδίων και μαγνητικών πεδίων
που παράγει ο Ήλιος και εισήλθε στον διαστρικό χώρο. Το δίδυμο σκάφος του, το
Voyager 2, εκτοξεύτηκε επίσης το 1977 και μπήκε στον διαστρικό χώρο το 2018.
Tα πρόσφατα
μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας που πρότεινε η NASA μπορούν να δώσουν στα δύο
διαστημικά σκάφη αρκετή ενέργεια ώστε να διατηρήσουν την επικοινωνία τους με τη
Γη για τρία έως τέσσερα ακόμη χρόνια. Ωστόσο, επειδή βρίσκονται στο διάστημα, η
Υπηρεσία λαμβάνει υπόψιν ότι απρόβλεπτοι παράγοντες μπορούν να αλλάξουν τους
υπολογισμούς των ειδικών.
Το Voyager 1
έχει περάσει από τον Δία και τον Κρόνο, τους δύο μεγαλύτερους πλανήτες του
ηλιακού μας συστήματος, και συνεχίζει μέχρι σήμερα να συλλέγει πολύτιμα
επιστημονικά δεδομένα.
«Το Voyager
στέλνει πίσω συνεχείς μετρήσεις μαγνητικών πεδίων, κοσμικών ακτίνων και κυμάτων
πλάσματος, τις οποίες λαμβάνουμε στη Γη όποτε το Deep Space Network (το διεθνές
δίκτυο γιγαντιαίων ραδιοκεραιών της NASA) στρέφει την κεραία του προς το
σκάφος», εξήγησε η Σούζαν Ντοντ.
Όπως
πρόσθεσε η ίδια, μετά τη διέλευση από την ηλιόπαυση (το εξωτερικό όριο της
ηλιόσφαιρας), η κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου διατήρησε την κατεύθυνση που
είχε όταν τα δύο Voyager πέρασαν το όριο, η οποία καθορίζεται από τον Ήλιο μας.
«Παρακολουθούμε για να δούμε πότε μπορεί να συμβεί αυτή η περιστροφή», ανέφερε.
«Εξακολουθούμε
να βλέπουμε επιδράσεις από τον Ήλιο μας, όπως ισχυρές ηλιακές καταιγίδες που
στέλνουν ωστικά κύματα μέχρι το Voyager 1 και ακόμα πιο μακριά», κατέληξε η
Ντοντ. «Πού τελειώνει η επιρροή του Ήλιου και πού αρχίζει ο καθαρός διαστρικός
χώρος; Ίσως το Voyager αντέξει αρκετά ώστε να μας δώσει την απάντηση».
