Rambo First Blood: Δέκα πράγματα που δεν ξέρατε για τη θρυλική ταινία

Το βιβλίο, το διαφορετικό τέλος, η ερωτική σκηνή που εξαφανίστηκε και τα όπλα που κλάπηκαν

Στις 22 Οκτωβρίου 1983 το φιλμ «First Blood» κάνει πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες. Διηγείται την ιστορία του βετεράνου στρατιώτη Τζον Ράμπο, ο οποίος έχοντας βιώσει τη φρίκη του πολέμου στο Βιετνάμ, επιστρέφει στις ΗΠΑ όπου τον περιμένει εχθρότητα και περιφρόνηση. Η ταινία έλαβε αρχικά ανάμεικτες κριτικές αλλά το κοινό τη λάτρεψε. Σταδιακά το «Ράμπο 1» όπως έγινε γνωστό στη χώρα μας έλαβε την αναγνώριση που του άξιζε. Είναι ένα φιλμ-σταθμός στο είδους του σινεμά δράσης από το οποίο δεν λείπει το βάθος. Το Janus συγκέντρωσε και σας παρουσιάζει παρασκήνια και άγνωστες ιστορίες για την ταινία.

Είναι βασισμένη σε βιβλίο

Το 1972 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Ντέιβιντ Μορέλ «First Blood» που διηγείται την ιστορία του Ράμπο (δεν αναφέρει ποτέ το μικρό του όνομα). O Μορέλ, ο οποίος ήταν καθηγητής αγγλικής φιλολογίας, έχει δηλώσει πως εμπνεύστηκε από ιστορίες που του είπαν μαθητές οι οποίοι είχαν πολεμήσει στο Βιετνάμ. Του πήρε τρία χρόνια να ολοκληρώσει το βιβλίο.

Η μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη εξελίχθηκε σε περιπέτεια με πολλούς πρωταγωνιστές. Μετά την έκδοση του βιβλίου τα δικαιώματα αγόρασε η Columbia Pictures αλλά η εταιρία αποφάσισε να μην προχωρήσει στην παραγωγή λόγω του γεγονότος ότι ο πόλεμος στο Βιετνάμ συνεχιζόταν. Στη συνέχεια τα δικαιώματα αγοράστηκαν από την Warner Bros. Γράφτηκε το σενάριο και στόχος ήταν τον ρόλο του Ράμπο να παίξει ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο ή ο Κλιντ Ίστγουντ. Το πρότζεκτ όμως δεν προχώρησε και τα δικαιώματα, αλλά και το σενάριο, αγόρασε ο παραγωγός Κάρτερ ΝτεΧέιβεν. Δεν τα κατάφερε ούτε αυτός…

Ακολούθησε η άσημη Carolco Pictures η οποία προσέφερε τη σκηνοθεσία στον Τεντ Κότσεφ ο οποίος είχε εμπλακεί και στο παρελθόν με το «Ράμπο». Αυτός πρότεινε τον ρόλο στον Σιλβέστερ Σταλόνε. Ο «Σλάι» διάβαζε το σενάριο μέσα σε μια μέρα και δέχθηκε. Τη διανομή ανάλαβε η Orion.

Το διαφορετικό τέλος

Το βιβλίο και η ταινία έχουν μεγάλες διαφορές. Στο βιβλίο ο Ράμπο ξεσπά σε ένα δολοφονικό αμόκ. Σκοτώνει και καταστρέφει ό,τι βρει μπροστά του. Στην ταινία ο πρωταγωνιστής ουσιαστικά δεν σκοτώνει κανέναν απευθείας. Εκτός από τη δραματική μείωση του αριθμού των νεκρών το σενάριο της ταινίας είχε και μια τεράστια διαφοροποίηση. Στο φινάλε του βιβλίου ο Ράμπο, συνειδητοποιώντας ότι αυτή η ατελείωτη βία δεν έχει νόημα, καταρρέει ψυχολογικά και θέλει να αυτοκτονήσει. Τον σκοτώνει από οίκτο ο συνταγματάρχης Τράουτμαν. Σε μια δοκιμαστική προβολή παρουσιάστηκε ένα τέτοιο τέλος και το κοινό ήταν ξεκάθαρο. Η συντριπτική πλειονότητα βγήκε από την αίθουσα οργισμένη και απογοητευμένη από τον θάνατο του πρωταγωνιστή. Έτσι οι παραγωγοί πείστηκαν ότι ο Ράμπο δεν πρέπει να πεθάνει.

Συνταγματάρχης Κερκ Ντάγκλας

Στο αρχικό καστ τον ρόλο του συνταγματάρχη Σαμ Τράουτμαν είχε ο Κερκ Ντάγκλας. Από τις πρώτες στιγμές της παραγωγής ήταν φανερό ότι ο θρυλικός ηθοποιός είχε αποφασίσει να είναι παρεμβατικός και καθόλου διαλλακτικός. Επέμενε το φινάλε να είναι ίδιο με αυτό του βιβλίου και να σκοτώσει αυτός τον Ράμπο ενώ κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων σταματούσε κι έλεγε «Ο Κερκ δεν λέει αυτές τις ατάκες» ή «Αυτές τις ατάκες πρέπει να τις πει ο Κερκ». Η συνεργασία διεκόπη και κλήθηκε εσπευσμένα ο Ρίτσαρντ Κρένα ο οποίος τις πρώτες μέρες ουσιαστικά διάβαζε τις ατάκες του γιατί δεν είχε μελετήσει το σενάριο. Από την παρουσία του Ντάγκλας στο «Ράμπο» έχει μείνει μόνο ένα εικαστικό (φωτό πάνω) που ετοιμάστηκε όταν έκλεισε η συμφωνία.

Ο τραυματισμός του Σταλόνε

Όπως σε πολλές από τις ταινίες του, έτσι και σε αυτή ο Σταλόνε επέμενε να κάνει ο ίδιος τις επικίνδυνες σκηνές. Όταν ο Ράμπο πηδά από τον βράχο και πέφτει πάνω σε ένα δέντρο βλέπουμε τον ίδιο τον Σταλόνε. Στο γύρισμα της σκηνής χτύπησε στη μέση του και έσπασε ένα πλευρό. «Ήταν πολύ εύκολο να παίξω τη σκηνή της προσγείωσης καθώς δεν προσποιούμουν αλλά πονούσα πραγματικά». Στη σκηνή που δέχεται πυρά και μπαίνει σε ένα ορυχείο ο «Σλάι» άγγιξε κατά λάθος ένα σημείο που είχαν τοποθετηθεί εκρηκτικά (για να φαίνεται ότι χτύπησε σφαίρα). «Έγινε μια μικρή έκρηξη και φοβόμουν να κοιτάξω τα χέρια μου γιατί ήμουν σίγουρος ότι μου είχε κοπεί ο αντίχειρας» θα πει.

Τα όπλα, το μαχαίρι του Rambo και ο μουσαμάς

Η ταινία γυρίστηκε στον Καναδά, στην πόλη Χόουπ και κοιλάδες στη γύρω περιοχή, όπου τα όπλα απαγορεύονται. Τον Ιανουάριο του 1982 η παραγωγή εισήγαγε από τις ΗΠΑ οπλισμό αξίας 50.000. Τους έκανε ειδική μετατροπή για να ρίχνουν μόνο άσφαιρα και τα κρατούσε μέσα σε ένα φορτηγό. Μεγάλο μέρος όμως του οπλισμού εκλάπη με τις αρχές του Καναδά να τονίζουν ότι εύκολα τα όπλα γίνονταν και πάλι απολύτως λειτουργικά. Μετά το περιστατικό ο καναδικός στρατός έστειλε ομάδα ασφαλείας της οποίας τα μέλη έπαιξαν και ως κομπάρσοι στο φιλμ.

Το θρυλικό μαχαίρι του Ράμπο δεν υπήρχε στο βιβλίο. Το παράγγειλε προσωπικά ο Σταλόνε στον μαχαιροποιό Τζίμι Λάιλ (φωτό πάνω) ο οποίος τελικά έφτιαξε συνολικά 13 αριθμημένα «κομμάτια». Τα έξι τα παρέλαβε ο Σταλόνε.

Μετά την επιτυχία της ταινίας άρχισαν να κυκλοφορούν χιλιάδες μαχαίρια τύπου «Ράμπο».

Ιδιαίτερη ιστορία έχει και το καραβόπανο που ο Ράμπο μετατρέπει σε αδιάβροχο. Άτομα της παραγωγής είχαν βρει το κομμάτι ύφασμα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Δεν υπήρχε άλλο και ο Σταλόνε αστειευόταν ότι είναι ένας μοναδικός θησαυρός. Μάλιστα μετά το τέλος της παραγωγής το κράτησε και το έχει έως σήμερα.

O βατραχάνθρωπος

Για τη σκηνή που ο Ράμπο δραπετεύει από το αστυνομικό τμήμα κλήθηκε για εκπαίδευση στους ηθοποιούς ένας πρώην μέλος των Seals (η ΟΥΚ των ΗΠΑ). Οι ηθοποιοί (μεταξύ τους και ο πολύ γνωστός πλέον Ντέιβιντ Καρούσο) επέμεναν ότι ένας άντρας, όσο εκπαιδευμένος κι αν είναι, δεν μπορεί να ξεφύγει από τρεις. Ο βατραχάνθρωπος τους προκάλεσε να προσπαθήσουν τρία άτομα να τον περιορίσουν και κατάφερε να ξεφύγει. Η εκπαίδευση του Ράμπο δεν ήταν πάντως απολύτως επιτυχημένη. Κατά το γύρισμα της σκηνής κατά λάθος έσπασε τη μύτη του ενός «αστυνομικού».

Η σκηνή που δεν είδαμε και το Penthouse

Ενώ βρίσκεται μέσα στο ορυχείο ο Ράμπο έχει ένα ακόμα flashback από το Βιετνάμ. Αυτός (με μουστάκι) και οι φίλοι του βρίσκονται σε ένα μπαρ μαζί με κορίτσια της περιοχής. Παίρνει μια από αυτές και πάνε σε ένα δωμάτιο όπου κάνουν σεξ. Με αυτή την ανάμνηση ο Ράμπο αρχίζει να κλαίει. Είναι μια σκηνή που γυρίστηκε κανονικά αλλά κόπηκε στο τελικό μοντάζ. Στο Special Edition DVD η σκηνή υπάρχει στο μενού με αυτές που διαγράφηκαν.

Η Σούζι Πάι ήταν αυτή η οποία έπαιξε την ερωτική σκηνή με τον Σταλόνε. Είχε φωτογραφηθεί το 1981 για το Penthouse (φωτό).

133 λέξεις

Στο βιβλίο ο Ράμπο είναι σαφώς πιο θανατηφόρος (18 θύματα) αλλά και πιο ομιλητικός. Στην ταινία λέει συνολικά 21 ατάκες και μόλις 133 λέξεις. Είναι κάτι που επέλεξε και ο ίδιος ο Σταλόνε θέλοντας ο πρωταγωνιστής να έχει αυτή την εικόνα. Γύρω από την ταινία κυκλοφορεί ένας θρύλος ότι πριν το μοντάζ είχε διάρκεια τριών ωρών. Όταν είδε το αποτέλεσμα ο Σταλόνε ήταν τόσο απογοητευμένος που ήθελε να κάψει το φιλμ. Σύμφωνα με αυτή την ιστορία τον έπεισαν να κοπεί η ταινία στα 93 λεπτά με τις περισσότερες σκηνές, στις οποίες μιλάει, να εξαφανιστούν. Τόσο η παραγωγή, όσο και ο ίδιος ο «Σλάι» δεν επιβεβαιώνουν ότι έγινε κάτι τέτοιο ούτε πως υπάρχει τρίωρη εκδοχή του «First Blood».

Η αληθινή ιστορία

Το φιλμ ολοκληρώνεται με ψυχολογική κατάρρευση του Ράμπο και μια ιστορία που αφηγείται στον Τράουτμαν. Πρόκειται για μια ιστορία με έναν φίλο του Ράμπο που διαμελίστηκε από ένα παγιδευμένο με εκρηκτικά ραδιόφωνο. Η ιστορία είναι απολύτως αληθινή και την είχε αφηγηθεί στον Σταλόνε ένας βετεράνος του Βιετνάμ ο οποίος έχασε έτσι έναν συνάδελφο και φίλο του.

Τι έγινε μετά

Στις τελευταίες σκηνές βλέπουμε τον Ράμπο να έχει πλέον συλληφθεί. Όπως θα μάθουμε αργότερα καταδικάστηκε για όσα έκανε. Η ποινή του ήταν οκτώ χρόνια κάθειρξη σε φυλακή εργασίας. Απελευθερώθηκε το 1990 και από εκεί και πέρα το τι ακολούθησε είναι γνωστό...