Γαλλία: Υπάλληλος υπουργείου χορηγούσε κρυφά διουρητικά σε γυναίκες για να τις βλέπει να ουρούν μπροστά του

 Τουλάχιστον 250 τα θύματά του. Η αρρωστημένη δράση του και οι μαρτυρίες των θυμάτων

Μια απίστευτη ιστορία έρχεται στο φως στη Γαλλία. Ένας υψηλόβαθμος υπάλληλος του υπουργείου Πολιτισμού φέρεται να χορηγούσε κρυφά σε γυναίκες διουρητικές ουσίες κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων για δουλειά και στη συνέχεια να τις οδηγούσε σε δημόσιους χώρους, περιμένοντας μέχρι να μην μπορούν πλέον να ελέγξουν την ανάγκη τους να ουρήσουν. Στόχος του ήταν να τις παρακολουθεί να ουρούν μπροστά του.

Οι αρχές πιστεύουν ότι σχεδόν 250 γυναίκες έπεσαν θύματα του Κριστιάν Νεγκρ. Οι καταγγελίες σε βάρος του αφορούν περιστατικά από το 2009 έως το 2018, όταν ο Νεγκρ εργαζόταν στο υπουργείο. Ο άνδρας, σήμερα άνω των 60 ετών, βρίσκεται υπό επίσημη έρευνα για κατηγορίες που περιλαμβάνουν χορήγηση ουσιών, παραβίαση της ιδιωτικής ζωής και σεξουαλική επίθεση και αναμένει να δικαστεί.

Δύο από τις γυναίκες που τον καταγγέλλουν, η Αναΐς ντε Βος και η Μαρί-Ελέν Μπρις, περιέγραψαν στο BBC όσα έζησαν, αλλά και ότι χρειάστηκαν χρόνια για να μάθουν ότι δεν ήταν τα μοναδικά θύματα.

«Δεν ένιωθα πια τα πόδια μου»

Τον Ιούλιο του 2011 η Αναΐς ντε Βος, τότε 27 ετών, πήγε στο γαλλικό υπουργείο Πολιτισμού στο Παρίσι για μια συνέντευξη εργασίας. Ο άνθρωπος που της πήρε τη συνέντευξη ήταν ο Κριστιάν Νεγκρ, υψηλόβαθμος υπάλληλος. Της πρόσφερε καφέ. Η ίδια δεν συνήθιζε να πίνει, αλλά δέχθηκε από ευγένεια, καθώς τον έφτιαξε ο ίδιος. «Είχε άσχημη γεύση, οπότε ήπια περίπου τον μισό», θυμάται.

Η συνέντευξη άρχισε στο γραφείο, αλλά λίγα λεπτά αργότερα ο Νεγκρ πρότεινε να συνεχίσουν κάνοντας έναν περίπατο έξω. Καθώς περπατούσαν στους δρόμους του Παρισιού, η Αναΐς άρχισε να αισθάνεται κάτι ανεξήγητο. «Ήμουν πραγματικά αδύναμη. Δεν ένιωθα καλά τα πόδια μου. Φοβόμουν. Δεν ήξερα τι συνέβαινε».

Ταυτόχρονα ένιωθε μια ξαφνική και ανεξέλεγκτη ανάγκη να ουρήσει. Του είπε ότι έπρεπε επειγόντως να βρει τουαλέτα. «Με κοίταξε κατευθείαν στα μάτια και είπε: “Α, θέλεις να κάνεις τσίσα;”». Η συμπεριφορά του την έκανε να αισθανθεί ακόμη πιο άβολα. «Ένιωσα σαν παιδί. Θεώρησα πολύ περίεργο τον τρόπο που με κοιτούσε, σχεδόν με ευχαρίστηση».

Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, ο Νεγκρ την οδήγησε προς την πόρτα ενός αποθηκευτικού χώρου κάτω από γέφυρα στον Σηκουάνα. «Μπορείς να το κάνεις εδώ», της είπε. Η Αναΐς πανικοβλήθηκε. «Μου έρχονταν στο μυαλό εικόνες ότι με έσπρωχνε μέσα στο δωμάτιο και έκλεινε την πόρτα πίσω μου».

Η γυναίκα αρνήθηκε και επέμεινε να συνεχίσουν. Κατευθύνθηκαν προς το Λούβρο για να χρησιμοποιήσει τις τουαλέτες, αλλά η είσοδος κόστιζε ένα ευρώ και εκείνη είχε αφήσει το πορτοφόλι της στο υπουργείο. Ο Νεγκρ της είπε ότι δεν είχε ούτε εκείνος χρήματα πάνω του.

Η 27χρονη βρισκόταν πλέον σε απόγνωση και πονούσε προσπαθώντας να συγκρατηθεί. Τελικά βρήκε ένα καφέ όπου της επέτρεψαν να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα, όμως δεν πρόλαβε. «Ένιωθα ήδη πολύ αδύναμη σωματικά», θυμάται. Λίγο πριν φτάσει στην τουαλέτα, έχασε τον έλεγχο και ούρησε πάνω της.

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το μόνο που την καθησυχάζει είναι ότι αυτό δεν συνέβη μπροστά στον άνδρα που καταγγέλλει. «Τουλάχιστον δεν με είδε», λέει. Μετά από περίπου τρεις ώρες μαζί του, αισθανόταν ζαλισμένη και εξαντλημένη. Δεν πήρε τη δουλειά.

Η Αναΐς είχε φύγει από εκείνη τη συνέντευξη με την αίσθηση ότι κάτι πολύ παράξενο είχε συμβεί, χωρίς όμως να μπορεί να εξηγήσει τι ήταν αυτό. Για μια στιγμή είχε περάσει από το μυαλό της ότι ίσως κάποιος είχε ρίξει κάτι στον καφέ της αλλά αμέσως απέρριψε τη σκέψη. «Είναι το υπουργείο Πολιτισμού. Δεν είναι δυνατόν», είχε πει στον εαυτό της.

Το περιστατικό, όπως λέει, επηρέασε την αυτοπεποίθησή της και τα επόμενα χρόνια ακολούθησε λιγότερο φιλόδοξη επαγγελματική πορεία. Τελικά, το 2019 έλαβε ένα γράμμα από την αστυνομία. Οι αστυνομικοί της αποκάλυψαν ότι πίστευαν πως ήταν μία από σχεδόν 200 γυναίκες που ο Νεγκρ φερόταν να είχε ναρκώσει κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων εργασίας. Έκτοτε, δεκάδες ακόμη γυναίκες έχουν εμφανιστεί ως πιθανές παθούσες, με τον συνολικό αριθμό να πλησιάζει τις 250. «Σοκαρίστηκα», λέει. «Αλλά χάρηκα που έμαθα ότι δεν ήμουν τρελή. Κάτι είχε όντως συμβεί εκείνη την ημέρα».

«Experiments P»

Οι αστυνομικοί κατά την έρευνά τους ανακάλυψαν στον υπολογιστή του Νεγκρ ένα αρχείο με τίτλο «Experiments P», στο οποίο είχαν καταγραφεί οι γυναίκες που θεωρούνται ότι υπήρξαν πιθανά θύματά του.

Σύμφωνα με όσα είπε η Αναΐς στο BBC, βάσει όσων η αστυνομία την έχει ενημερώσει, στο αρχείο σημειώνονταν η ώρα άφιξης κάθε γυναίκας στη συνέντευξη, η στιγμή που της χορηγούνταν το διουρητικό, πόσος χρόνος περνούσε μέχρι να ουρήσει, ακόμη και τι είδους εσώρουχα φορούσε.

Η ίδια είναι πλέον πεπεισμένη ότι η παράξενη γεύση του καφέ που της είχε προσφέρει ο Νεγκρ προερχόταν από τη διουρητική ουσία. Η έρευνα σε βάρος του άρχισε τον Ιούνιο του 2018, όταν συνάδελφός του τον εντόπισε να φωτογραφίζει μία γυναίκα κάτω από τραπέζι, σύμφωνα με ανακοίνωση της εισαγγελίας. Αρχικά τέθηκε σε διαθεσιμότητα από τη θέση του ως περιφερειακού διευθυντή Πολιτιστικών Υποθέσεων και το 2019 απολύθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού.

Οι εισαγγελείς αναφέρουν ότι το 2018 είχε πει στους ερευνητές πως είχε «επιβάλει ταπεινωτικές καταστάσεις σε γυναίκες» κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων εργασίας.

«Ήμουν τρομερά ντροπιασμένη. Δεν έπαιρνε τα μάτια του από πάνω μου»

Το BBC φιλοξενεί την μαρτυρία ακόμα ενός θύματος του Νεγκρ, το οποίο βρέθηκε στις σημειώσεις του: της Μαρί-Ελέν Μπρις. Ο Νεγκρ της είχε πάρει συνέντευξη για θέση στο υπουργείο Πολιτισμού το 2016 στο Στρασβούργο.

Η Μαρί-Ελέν λέει ότι ο Νεγκρ τής είπε πως έδειχνε αγχωμένη και της πρότεινε να κάνουν μαζί μια βόλτα δίπλα στο κανάλι για να «χαλαρώσει». Στη διάρκεια του περιπάτου άρχισε και εκείνη να αισθάνεται ανεξέλεγκτη ανάγκη να ουρήσει. Η πίεση εξελίχθηκε σε έντονο πόνο.

Όπως λέει η Μαρί-Ελέν, ο Νεγκρ τής είπε ότι γνώριζε μια δημόσια τουαλέτα εκεί κοντά. Όταν έφτασαν, όμως, δεν υπήρχε καμία. «Είχα αρχίσει πραγματικά να υποφέρω. Πονούσα τόσο πολύ που είχα χλωμιάσει και δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια μου». Τελικά δεν είχε άλλη επιλογή από το να ουρήσει σε δημόσιο χώρο. Ο Νεγκρ προσφέρθηκε να την καλύψει με το μπουφάν του. «Ήμουν τρομερά ντροπιασμένη», λέει. «Δεν έπαιρνε τα μάτια του από πάνω μου».

Για χρόνια ζούσε με την ντροπή όσων είχαν συμβεί. Ωστόσο, δεν μπορούσε να φανταστεί τι ακριβώς είχε γίνει παρά μόνο όταν επικοινώνησε μαζί της η αστυνομία. Η Μαρί-Ελέν αναφέρει ότι εκτός από την ψυχολογική επιβάρυνση αντιμετωπίζει έκτοτε και προβλήματα με το ουροποιητικό της σύστημα.

Παρότι όσα περιγράφει δεν αντιστοιχούν στην εικόνα που συνήθως έχει κάποιος στο μυαλό του όταν ακούει τον όρο «σεξουαλική επίθεση», η ίδια δεν έχει αμφιβολία για το τι της συνέβη. «Μου επιτέθηκαν, με νάρκωσαν, με δηλητηρίασαν. Για μένα είναι ξεκάθαρα σεξουαλική επίθεση», λέει.

«Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο σε 26 χρόνια»

Η υπόθεση εντάσσεται πλέον στην ευρύτερη συζήτηση που έχει ανοίξει στη Γαλλία για τη λεγόμενη «χημική υποταγή», δηλαδή τη χρήση ουσιών με σκοπό να αποκτήσει κάποιος έλεγχο πάνω σε ένα άλλο πρόσωπο.

Το ζήτημα αναδύθηκε σε πρώτο πλάνο στην γαλλική κοινωνία μετά την υπόθεση της Ζιζέλ Πελικό, ο σύζυγος της οποίας καταδικάστηκε το 2024 επειδή τη νάρκωνε και επέτρεπε σε αγνώστους να τη βιάζουν ενώ εκείνη ήταν αναίσθητη.

H Γαλλίδα βουλευτής Σαντρίν Ζοσό έχει ηγηθεί της προσπάθειας κατά της «χημικής υποταγής». Η ίδια είχε πέσει θύμα του Γάλλου γερουσιαστή Ζοέλ Γκεριό, ο οποίος κρίθηκε ένοχος φέτος για το ότι έριξε έκστασι το ποτό της με σκοπό να την κακοποιήσει σεξουαλικά. Η Ζοσό υποστηρίζει ότι για πολύ καιρό η Γαλλία δεν έχει κάνει αρκετά για να υποστηρίξει τις γυναίκες που έχουν ναρκωθεί και να διώξει τους παραβάτες.

Χάρη στη Ζοσό, φέτος τέθηκε σε εφαρμογή πιλοτικό πρόγραμμα που επιτρέπει σε γυναίκες οι οποίες υποψιάζονται ότι κάποιος τους χορήγησε ουσίες να παραδίδουν δείγματα αίματος, ούρων ή μαλλιών για εργαστηριακό έλεγχο χωρίς να είναι απαραίτητο να έχουν προηγουμένως υποβάλει επίσημη καταγγελία στην αστυνομία.

Η περίπτωση του Νεγκρ, ωστόσο, παρουσιάζει μια σημαντική ιδιαιτερότητα. Οι περισσότερες από τις γυναίκες που έπεσαν θύματά του δεν είχαν αντιληφθεί καν ότι ενδέχεται να είχαν ναρκωθεί. Ο καθηγητής Ζαν-Κλοντ Αλβαρέζ, ο οποίος είναι υπεύθυνος για το πιλοτικό πρόγραμμα στο νοσοκομείο Raymond-Poincaré AP-HP, χαρακτηρίζει «πολύ ασυνήθιστη» τη χρήση διουρητικών με αυτόν τον τρόπο.

Όπως είπε, δεν έχει συναντήσει τίποτα παρόμοιο στα 26 χρόνια που εργάζεται ως τοξικολόγος. Το εργαστήριο εξετάζει συστηματικά δείγματα για περίπου 400 ουσίες. «Τώρα, στη Γαλλία, ψάχνουμε και για διουρητικά», σημειώνει.

Εν τω μεταξύ έχουν περάσει 15 χρόνια από τη συνάντηση της Αναΐς με τον Νεγκρέ και επτά χρόνια από τότε που μίλησε για πρώτη φορά στην αστυνομία. Η Αναΐς τονίζει ότι είναι ιδιαίτερα απογοητευμένη από τον χρόνο που χρειάζεται για να φτάσει η υπόθεση του Νεγκρέ στο δικαστήριο.

Εν τω μεταξύ, ο φερόμενος ως δράστης συνέχισε να εργάζεται στον τομέα του ανθρώπινου δυναμικού, σύμφωνα με το Fondation des Femmes, μια ομάδα για τα δικαιώματα των γυναικών που υποστηρίζει περίπου 30 από τις γυναίκες που επηρεάστηκαν.

«Όλα είναι ανησυχητικά και είμαι θυμωμένη με τον τρόπο που μας φέρονται», λέει η Αναΐς, η οποία είναι τώρα 42 ετών.

Λέει ότι μίλησε για πρώτη φορά στην αστυνομία το 2019, αλλά στη συνέχεια δεν είχε καμία πληροφόρηση για την υπόθεση μέχρι το 2023, παρά το γεγονός ότι τους έστειλε πολλά email.

«Για τέσσερα χρόνια, ήμουν μόνη με τη γνώση ότι ήμουν θύμα. Δεν ήξερα τι να κάνω», λέει. «Είμαι πολύ θυμωμένη με το δικαστικό σύστημα».

Η Μαρί-Ελέν περιγράφει αυτή την αναμονή ως «δεύτερη θυματοποίηση».

«Ως θύμα, πρέπει να αποδείξω το πώς με επηρέασε η επίθεση, να πάω σε ψυχίατρο, να γράψω συγκεκριμένες σημειώσεις. Οι καθυστερήσεις στην υπόθεση έχουν κάνει αυτό που συνέβη πιο δύσκολο να το διαχειριστώ. Αισθανόμαστε ότι δεν μας παίρνουν στα σοβαρά», λέει η Μαρί-Ελέν.

Το BBC ζήτησε από τη γαλλική αστυνομία, τη δικαστική εξουσία και την κυβέρνηση να απαντήσουν στις επικρίσεις για τον χειρισμό της υπόθεσης, αλλά δεν απάντησαν.