Την υιοθέτησαν από την Αθήνα στις ΗΠΑ το 1959 και βρήκε την οικογένειά της 65 χρόνια μετά χάρη σε ένα τυχαίο τεστ DNA

Η ιστορία της Μπάρμπαρα Μπράουν είναι μια ιστορία αναζήτησης της βιολογικής της οικογένειας, η οποία την οδήγησε, δεκαετίες μετά την υιοθεσία της, πίσω στην Ελλάδα.

Η Μπάρμπαρα Μπράουν γεννήθηκε το 1959 στην Αθήνα. Όμως, λίγους μόνο μήνες μετά τη γέννησή της δόθηκε για υιοθεσία σε ένα ζευγάρι Αμερικανών, οι οποίοι την πήραν μαζί τους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τώρα, σχεδόν 70 χρόνια μετά μπόρεσε να βρει ξανά τις ρίζες της χάρη στο «Ευτυχία Project» και ένα τυχαίο τεστ DNA.

Μια διαφορετική ζωή

Η μητέρα τής Μπάρμπαρα είχε μια δύσκολη ζωή στην Ελλάδα. Η ίδια είχε μεγαλώσει σε ανάδοχες οικογένειες, όπου την είχε στείλει η μητριά της. Τελικά έμεινε έγκυος σε νεαρή ηλικία χωρίς να είναι παντρεμένη και αναγκάστηκε να δώσει το παιδί της για υιοθεσία, καθώς δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να το μεγαλώσει, ενώ η κοινωνία είναι σίγουρο ότι θα αντιμετώπιζε εχθρικά μια ανύπαντρη μητέρα.

Η Μπάρμπαρα σήμερα ζει στο Τέξας. Το 2023 εντόπισε τους συγγενείς της και το 2024 τους συνάντησε για πρώτη φορά.

«Ζω σήμερα στο Τέξας. Έχω δύο παιδιά και πέντε εγγόνια. Σε ηλικία μόλις δύο μηνών το 1959 με υιοθέτησε από την Αθήνα ένα ζευγάρι Αμερικανών που ζούσε σε στρατιωτική βάση στην Αγγλία. Ο θετός μου πατέρας υπηρετούσε στην Αεροπορία των ΗΠΑ και εκείνος μαζί με τη θετή μου μητέρα —καθώς δεν μπορούσαν να αποκτήσουν δικά τους παιδιά εκείνη την εποχή— αποφάσισαν να προχωρήσουν σε υιοθεσία», αναφέρει η ίδια στο blog του My Heritage, το οποίο παρέχει τεστ DNA.

Η Μπάρμπαρα γνώριζε πάντα ότι ήταν υιοθετημένη, καθώς της το είχαν αποκαλύψει από την ηλικία των 4 ετών.

«Ήταν περήφανοι που με υιοθέτησαν και μου χάρισαν υπέροχα παιδικά χρόνια. Ποτέ δεν ένιωσα διαφορετική. Πάντα ένιωθα ότι η οικογένειά μου με αγαπούσε βαθιά και αισθανόμουν πραγματικά ευλογημένη που υιοθετήθηκα», τονίζει. Μάλιστα δύο χρόνια μετά την υιοθεσία της η οικογένεια απέκτησε και έναν βιολογικό γιο με τον οποίο η ίδια λέει ότι παραμένει πολύ δεμένη.

Το τεστ DNA κι η νέα οικογένεια

Όσο ζούσαν, οι γονείς της δεν της επέτρεπαν να αναζητήσει τη βιολογική οικογένειά της, επειδή φοβούνταν ότι θα την χάσουν. Όταν οι θετοί γονείς της έφυγαν από τη ζωή η Μπάρμπαρα Μπράουν ξεκίνησε την αναζήτηση.

«Απευθύνθηκα στις ελληνικές υπηρεσίες υιοθεσίας, ελπίζοντας να βρω απαντήσεις. Έλαβα κάποιες πληροφορίες: το όνομα της βιολογικής μου μητέρας και το όνομα του παππού μου. Όμως, δεν υπήρχε απολύτως τίποτα για τον βιολογικό μου πατέρα. Εκείνο το κομμάτι της ιστορίας μου ήταν εντελώς άγνωστο. Το γραφείο υιοθεσιών δεν μπόρεσε να βοηθήσει. Είχα φτάσει σε αδιέξοδο».

Τελικά με τη βοήθεια του Ευτυχία Project, το οποίο στηρίζει ανθρώπους ελληνικής καταγωγής στην αναζήτηση των βιολογικών οικογενειών τους, και ενός τυχαίου τεστ DNA, από τον ανιψιό της, κατάφερε να ανακαλύψει τις ρίζες της.

«Το 2018, ένας συγγενής μού μίλησε για μια οργάνωση στην Ελλάδα με την ονομασία «The Eftychia Project». Στα τέλη του 2019, επικοινώνησα μαζί τους. Ακολουθώντας τις συμβουλές τους, έκανα ένα τεστ DNA, αλλά δεν προέκυψαν σημαντικά αποτελέσματα ταύτισης. Υπέθεσα ότι η αναζήτηση είχε φτάσει στο τέλος της».

Όμως τρία χρόνια μετά-το 2023— όλα άλλαξαν.

«Η Λίντα από το «Ευτυχία Project» ανέβασε τα στοιχεία του DNA μου στο MyHeritage και σχεδόν αμέσως είχαμε αποτέλεσμα. Μια ισχυρή αντιστοίχιση. Μια πρώτη ξαδέρφη! Αυτή η αντιστοίχιση άνοιξε την πόρτα που περιμέναμε.

Η ξαδέρφη μου ανήκε σε μια μεγάλη οικογένεια — ο πατέρας της είχε τέσσερις αδερφούς και μία αδερφή. Οποιοσδήποτε από αυτούς θα μπορούσε να ήταν ο πατέρας μου. Ένας από τους θείους ήταν ακόμα εν ζωή και ελπίζαμε ότι ίσως ήταν αυτός. Ο γιος της είχε κάνει τεστ DNA και είχε ανεβάσει τα αποτελέσματά του στο MyHeritage, αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν κι αυτός από πρώτο ξάδερφο. Ωστόσο, πλησιάζαμε όλο και περισσότερο.

Η Λίντα έκανε τεστ DNA σε άλλα 3 μέλη της οικογένειας μέσω του MyHeritage. Όταν ήρθαν τα αποτελέσματα, όλα άλλαξαν ξανά. Ανακάλυψα τον ετεροθαλή αδερφό και την ετεροθαλή αδερφή μου. Είχαμε βρει τον πατέρα μου!

Έμαθα ότι ο Έλληνας πατέρας μου ήταν το μεγαλύτερο από τα 7 παιδιά — 6 αγόρια και ένα κορίτσι. Μοιάζω πολύ σε εκείνη την αδερφή του πατέρα του, τη θεία μου. Μόνο ένα από τα 7 αδέρφια ζει ακόμα. Ο ίδιος ο πατέρας μου είχε δύο παιδιά: έναν γιο και μια κόρη, που είναι τα ετεροθαλή αδέρφια μου. Εγώ είμαι η μεγαλύτερη».

Πολύ σύντομα μετά από αυτό, η Μπάρμπαρα κανόνισε να ταξιδέψει στην Ελλάδα όπου την υποδέχθηκε με μεγάλη χαρά η οικογένειά της.

Από την πλευρά τους, οι συγγενείς της εδώ στην Ελλάδα περιγράφουν τη γνωριμία τους ως μια απρόσμενη αλλά βαθιά συγκινητική εμπειρία.

«Ένα απλό τεστ DNA, που έγινε για άσχετους λόγους από τον ανιψιό μας, μας έφερε κοντά στην Μπάρμπαρα. Δεν γνωρίζαμε τίποτα. Μια απλή διαδικασία μάς έφερε κοντά και πλέον η Μπάρμπαρα είναι μέλος της οικογένειάς μας. Το 2024 τη συναντήσαμε και από τότε είμαστε μια ενωμένη οικογένεια. Είναι μοναδικό το συναίσθημα», αναφέρουν.

Η Μπράουν αναφέρει σχετικά με τον πατέρα της: «Τα αδέρφια μου μού είπαν ότι ο πατέρας μας δεν έμαθε ποτέ ότι υπήρχα. Μου είπαν: ‘Αν ήξερε για σένα, θα σε είχε αποδεχτεί και θα σε είχε φροντίσει’. Έμαθα ότι ήταν ένας καλοσυνάτος και χαρούμενος άνθρωπος. Ήταν ένας μηχανικός που αγαπούσε τη χειρωνακτική εργασία. Καλλιεργούσε λαχανικά, φρόντιζε φυτά και χαμογελούσε πάντα. Όλοι λένε ότι είχε καλή καρδιά».

«Η οικογένειά μου βρέθηκε το 2023 με τη βοήθεια της ομάδας του Ευτυχία Project και είμαι ευγνώμων. Με δέχτηκαν με αγάπη και αισθάνομαι σαν να ανήκα σε αυτήν την οικογένεια από την πρώτη στιγμή», τονίζει η ίδια.

Το Ευτυχία Project

Η Ευτυχία Νούλα, η Λίντα Τρότερ όπως είναι το όνομά της στην Αμερική με το οποίο μεγάλωσε, είναι η γυναίκα που μέσα από την δική της προσωπική εμπειρία και την επανένωση με την βιολογική της οικογένεια δημιούργησε την ομάδα Ευτυχία Project με σκοπό παιδιά που δόθηκαν για υιοθεσία σε οικογένειες στις ΗΠΑ κυρίως κατά τις μεταπολεμικές δεκαετίες να βρουν ξανά τις ελληνικές τους ρίζες. Η ίδια κατάφερε να εντοπίσει τη βιολογική της οικογένεια το 2017 και η προσωπική της εμπειρία αποτέλεσε την αφετηρία για τη δημιουργία της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης.

Η οργάνωση παρέχει υποστήριξη τόσο σε υιοθετημένους που αναζητούν τις βιολογικές τους οικογένειες όσο και σε οικογένειες στην Ελλάδα που προσπαθούν να εντοπίσουν παιδιά τα οποία δόθηκαν για υιοθεσία στο εξωτερικό. Παράλληλα, επιδιώκει να διευκολύνει την πρόσβαση στα αρχεία υιοθεσιών και να αναδείξει τα ζητήματα ελληνικής ιθαγένειας που αντιμετωπίζουν ορισμένοι από τους ανθρώπους αυτούς.

Οι προσπάθειες αυτές έχουν οδηγήσει σε οργανωμένες συναντήσεις υιοθετημένων στην Ελλάδα, προσφέροντας στους συμμετέχοντες τη δυνατότητα να γνωριστούν μεταξύ τους και να επισκεφθούν τους τόπους καταγωγής τους.

Κάθε χρόνο πραγματοποιούν συναντήσεις και φέτος η 5η Ετήσια Συνάντηση Ελλήνων Υιοθετημένων που συνδέεται με το Ευτυχία Project πραγματοποιείται στην Ελλάδα.

Η ίδια τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στου Ψυρρή, τη σημασία της συνάντησης: «Είναι η αρχή για την πέμπτη συνάντηση. Είναι η μεγαλύτερη συνάντηση. Είναι όλοι παιδιά που υιοθετήθηκαν τις δεκαετίες του ’50, του ’60 και του ’70. Είναι όλοι Έλληνες, γεννήθηκαν Έλληνες. Είμαστε εδώ για να πραγματοποιήσουμε ένα μεγάλο ταξίδι, για να γνωρίσουν τις ρίζες τους και τον τόπο τους, και η χαρά μας είναι τεράστια».

Ο γιος της Λίντας Τρότερ μίλησε για τη δική του εμπειρία, «είναι μια συγκλονιστική εμπειρία. Είναι μοναδικό να βρίσκεις την οικογένειά σου και να συναντάς τους συγγενείς σου. Η μητέρα μου γνώρισε τη βιολογική οικογένειά της και εμείς μαζί της αισθανόμαστε ευλογημένοι που γνωρίσαμε τους συγγενείς και τις ρίζες μας».

Ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών, Αθανάσιος Μπαλέρμπας, αναφέρθηκε στην ιστορία των παιδιών που έφυγαν από την Ελλάδα για να υιοθετηθούν στην Αμερική: «Το ζήτημα των παιδιών που έφυγαν από την Ελλάδα, πολλά από αυτά σε βρεφική ηλικία, για να υιοθετηθούν στην Αμερική, είναι ένα σοβαρό ζήτημα από το παρελθόν για μια χώρα που ήταν καθημαγμένη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ποτέ δεν έπαψαν, όμως, να είναι Έλληνες. Ήταν δύσκολο να πειστούν οι υπηρεσίες και η ελληνική γραφειοκρατία να δώσει έμφαση και σε άλλου τύπου έγγραφα που θα αποδείκνυαν την ελληνική καταγωγή τους. Αυτό έγινε με την υπουργική απόφαση Λιβάνιου - Σπανάκη πριν από δύο χρόνια. Η κοινωνία θα πρέπει να θεραπεύει τα τραύματα του παρελθόντος. Η ελληνική κυβέρνηση έδειξε ενσυναίσθηση και ευαισθησία και κατάφερε να δώσει λύση, ώστε αυτοί οι άνθρωποι να αποκτήσουν ελληνική ταυτότητα και διαβατήριο και να λένε με περηφάνια ότι είναι Έλληνες».

Όπως διευκρινίζει η αντιπρόεδρος του Ευτυχία project Παναγιώτα Βρυσιώτη, «οι συμμετέχοντες θα ταξιδέψουν στη Θεσσαλονίκη, στη Βεργίνα, στα Μετέωρα, στο Μέτσοβο, στα Ιωάννινα, στην Άρτα, στο Μεσολόγγι, στα Καλάβρυτα και στην Κόρινθο. Το ταξίδι περιλαμβάνει επισκέψεις σε ιστορικούς και πολιτιστικούς χώρους, μοναστήρια και μνημεία, δίνοντας στους υιοθετημένους την ευκαιρία να γνωρίσουν τον τόπο όπου γεννήθηκαν και τις ρίζες τους».

«Η Κόρινθος έχει ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς συνδέεται με τον Οιδίποδα, έναν από τους πιο γνωστούς υιοθετημένους της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, ενώ στην Αρχαία Κόρινθο έχει προγραμματιστεί ειδική εκδήλωση. Για πολλούς από τους συμμετέχοντες, αυτή είναι η πρώτη επιστροφή στην Ελλάδα μετά από δεκαετίες και πραγματικά είναι συγκλονιστικό πως οι περισσότεροι αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο, όπως μου λένε, ‘’Έχω να έρθω 60 χρόνια, από τότε που ήμουν μωρό, και αισθάνομαι σαν να είμαι στο σπίτι μου"», εξηγεί η κα Βρυσιώτη.