Μια απίστευτη ιστορία που συνδυάζει τη μαγεία του ποδοσφαίρου, τη φιλία και την επιθυμία για να αλλάξεις τη ζωή
Για τους λάτρεις του ποδοσφαίρου, το ταξίδι μέχρι τα γήπεδα
του Μουντιάλ είναι ένα όνειρο ζωής, ένα «προσκύνημα» με μοναδικές στιγμές στην
πορεία. Για μια παρέα τεσσάρων φίλων από την Βρετανία όμως ήταν πολύ
περισσότερο. Ήταν αυτό που θα τους άλλαζε για πάντα την ζωή.
Το 1986, ο Γκάρι Άλεν, ο Γκάρι Χάρντγουικ, ο Στιούαρτ Μπέιτς
και ο Ντέιβιντ Άρνολντ αποφάσισαν να ταξιδέψουν ως το Μεξικό για να δουν την
Αγγλία να αγωνίζεται στο Μουντιάλ. Ήταν μόλις 22-23 ετών και είχαν ζήσει όλη τους
τη ζωή στο Στόουρμπριτζ και το Λάι της
Αγγλίας. Ήταν οπαδοί των Γουλβς – με εξαίρεση τον Ντέιβιντ Άρνολντ που
υποστήριζε την Μπέρμιγχαμ Σίτι – και μόλις είχαν χάσει τις δουλειές τους σε μια
δύσκολη εποχή για τη χώρα τους εν μέσω κρίσης κατά την πρωθυπουργία της Μάργκαρετ
Θάτσερ.
Ζητώντας να ξεφύγουν από την μελαγχολία που κάλυπτε τη ζωή
τους αποφάσισαν να πετάξουν 5.000 μίλια μακριά, για να δουν την εθνική της
Αγγλίας. Δεν ήξεραν ισπανικά, δεν είχαν κάποιο σοβαρό σχέδιο για το τι θα
κάνουν εκεί και δεν είχαν τίποτα συγκεκριμένο που να τους περιμένει πίσω.
Έφυγαν έχοντας στις αποσκευές τους λίγα ρούχα και μερικές εκατοντάδες λίρες.
Ο Άλεν περιγράφει το ζοφερό κλίμα της εποχής: «Η περιοχή του
Black Country ήταν πολύ ζοφερή εκείνη την εποχή. Ήμουν ενθουσιασμένος. Ήταν μια
τεράστια περιπέτεια που μας περίμενε: Μουντιάλ στο Μεξικό. Τέλεια. Δεν είχαμε
κάνει ποτέ κάτι παρόμοιο. Πριν χάσω τη δουλειά μου είχα στην άκρη περίπου 500
λίρες».
Ο Στιούαρτ είχε χάσει πρόσφατα τον πατέρα του και είχε έναν ακόμη λόγο να φύγει: Εκκρεμούσαν τρεις εμφανίσεις του στο Κακουργιοδικείο. Είχε εκτίσει τρία χρόνια από μια εξαετή ποινή για ληστεία σε ταχυδρομείο και για ένα ατύχημα στο οποίο παρέσυρε τρεις οπαδούς της Σαουθάμπτον.
Καθώς η παρέα περίμενε στον σταθμό του Στόουρμπριτζ με μία
μόνο τσάντα και λίγες εκατοντάδες λίρες στην τσέπη, ο Γκάρι Άλεν θυμάται ότι ο
Γκάρι Χάρντγουικ, γνωστός ως «Rabbithead», άργησε να εμφανιστεί. Ο λόγος ήταν
ότι προσπαθούσε να φύγει κρυφά χωρίς να το πει στη σύντροφό του, Τζάνετ, μητέρα
της τρίχρονης κόρης τους, Νικόλ. «Πέταξε την τσάντα από το παράθυρο και είπε
ότι πάει να πάρει γάλα. Έλειψε για 12 χρόνια», θυμάται ο Γκάρι.
Όταν έφτασαν στο Μεξικό και απόλαυσαν το Μουντιάλ, αντί να
επιστρέψουν στη χώρα τους, αποφάσισαν να μην γυρίσουν ξανά και ξεκίνησαν μια
νέα ζωή στις ΗΠΑ.
Η ιστορία που έζησαν μοιάζει με πραγματική ταινία και
δικαίως είναι το επίκεντρο ενός νέου ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε τίτλο «Lost Down Mexico Way». Ο σκηνοθέτης του
ντοκιμαντέρ, που είναι διαθέσιμο στο YouTube, αστειεύτηκε λέγοντας: «Κανένας τους δεν αποκαλείται ποτέ
με το μικρό του όνομα κατά τη διάρκεια της ταινίας, αλλά όλοι έχουν περίπου 20
διαφορετικά ψευδώνυμα, οπότε ήταν πραγματικά δύσκολο να το μοντάρω».
Ο Γκάρι Άλεν είναι ο «Άντερ» (Αστρίτης), ο Γκάρι Χάρντγουικ
ο «Ράμπιντχεντ» (Λαγοκέφαλος), ο Στιούαρτ Μπέιτς ο «Μπέιτσι», και ο Ντέιβιντ
Άρνολντ ο «Άρνι».
Το πιο «τρελό» ταξίδι
«Το 1986, η Μάργκαρετ Θάτσερ ήταν στην εξουσία, μερικοί από
εμάς είχαμε χάσει τις δουλειές μας, οπότε σχεδιάσαμε να πάμε στο Παγκόσμιο
Κύπελλο στο Μεξικό», δήλωσε ο Άλεν στο BBC.
Η παρέα πέταξε από Μπέρμιγχαμ στο Γκάτγουικ και από εκεί
διήνυσαν 8.000 χιλιόμετρα μέχρι το Σαν Αντόνιο του Τέξας, πριν πάρουν λεωφορεία
για το Μοντερέι. Το κατάλυμά τους, όπως λέει ο Γκάρι, ήταν «κάπως ύποπτο» και η
ζέστη που αντιμετώπισαν «τρελή».
Στο ντοκιμαντέρ, ο Ντέιβιντ Άρνολντ είπε: «Το Μεξικό ήταν
μια από εκείνες τις χώρες που έπρεπε να ψάξω στον χάρτη, για να δω πού
βρισκόταν. Ακουγόταν τόσο εξωτικό. Σκεφτήκαμε ότι θα ήταν το πιο κουλ πράγμα να
πάμε σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο στην άλλη άκρη του κόσμου».
Ο Άρνολντ αστειεύτηκε ότι η παρέα δεν ήξερε καν ποια γλώσσα μιλούσαν
στο Μεξικό και βέβαια κανένας τους δεν μιλούσε ισπανικά.
Όταν τελικά έφτασαν όλα τους φάνηκαν τέλεια: «Ήταν το
καλύτερο πράγμα που είχαμε δει ποτέ», είπε ο Άλεν. «Σε αυτό το σημείο, όλοι
σκεφτόμασταν 'αυτή είναι η ζωή, αυτό είναι πολύ καλύτερο από αυτό που κάναμε
πίσω στην Αγγλία'».
Είδαν από κοντά την Αγγλία του Γκάρι Λίνεκερ και το ιστορικό
πλέον ματς Αγγλία-Αργεντινή με το «χέρι του Θεού» και το μαγικό γκολ του
Ντιέγκο Μαραντόνα στο στάδιο Αζτέκα.
«Ακόμα και μέσα στο γήπεδο ήταν ξεκάθαρο ότι ήταν χέρι. Όλοι
το είδαν εκτός από τον διαιτητή», υποστηρίζει ο Γκάρι.
Ο αγώνας έγινε μόλις τέσσερα χρόνια μετά τον Πόλεμο των
Φόκλαντ και το γήπεδο ήταν γεμάτο Αργεντινούς φιλάθλους. Μετά το τέλος του ματς
ο Γκάρι Χάρντγουικ, κατά τη διάρκεια συμπλοκής με αντίπαλους οπαδούς, έπεσε από
μια γέφυρα και κατέληξε στο νοσοκομείο με κάταγμα κρανίου και σπασμένα άκρα. Ο
Ντέιβιντ τραυματίστηκε στο πόδι από κοντάρι σημαίας.
Σε μία χαρακτηριστική ιστορία, δύο από αυτούς κατάφεραν να
πείσουν ντόπιες γυναίκες ότι ήταν οι διεθνείς ποδοσφαιριστές Πίτερ Σίλτον και Γκάρι
Λίνεκερ και τους έδωσαν αυτόγραφα!
Ωστόσο, η παρέα έπρεπε να προσαρμοστεί στους κανόνες της
νέας χώρας. Αυτό το έμαθε με τον… δύσκολο τρόπο καθώς συνελήφθησαν σε κάποιο
στάδιο επειδή ήταν χωρίς μπλούζα, αλλά και επειδή έπιναν μπύρα στους δρόμους.
Μετά το Μουντιάλ
Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο και μια σύντομη εκδρομή στην
Μπελίζ, η ομάδα πέταξε στο Ντάλας του Τέξας. Τελικά εγκαταστάθηκαν στο νησάκι
Σάουθ Πάντρε όπου βρήκαν δουλειές στην εστίαση.
«Οι ντόπιοι δεν είχαν ξαναδεί ανθρώπους σαν κι εμάς»,
θυμάται ο Άλεν. «Διασκεδάζαμε κάθε βράδυ και οι ευκαιρίες ήταν πολύ καλύτερες
από εκείνες που είχαμε πίσω στην πατρίδα».
«Η Αμερική ήταν «μια διαφορετική ιστορία– η ευκαιρία ήταν το
πιο σημαντικό πράγμα για εμάς», είπε ο Άλεν. «Μπορούσες να βρεις δουλειά
οπουδήποτε. Είχα τρεις δουλειές τις πρώτες τρεις ή τέσσερις εβδομάδες»,
ανέφερε. «Κι επίσης η αγγλική μας προφορά τραβούσε όλες τις γυναίκες. Σίγουρα
δεν θέλαμε να φύγουμε».
Στο ντοκιμαντέρ, ο Ντόσον είπε: «Ήταν το πιο διασκεδαστικό
καλοκαίρι της ζωής μου».
Όλοι τους έχτισαν σιγά σιγά μια νέα ζωή, ενώ στην παρέα τους
προστέθηκε και ο Στιβ Ντόσον, γνωστός και ως «Τέξας Στιβ». Εκείνο το καλοκαίρι
ο Ντόσον, αφού αρχικά τους πέρασε για χούλιγκαν, στη συνέχεια γνωρίστηκαν και
τελικά πήρε την παρέα και των τεσσάρων και τους φιλοξένησε σπίτι του στο Τέξας,
ενώ έγινε ο πιο στενός τους φίλος στις ΗΠΑ.
Ο Ντέιβιντ Άρνολντ εγκαταστάθηκε στο Μοντερέι του Μεξικό και
έγινε διευθυντής σχολείου και απέκτησε τέσσερις κόρες. Ο Γκάρι Άλεν (ΦΩΤΟ) δημιούργησε
μια επιτυχημένη εταιρεία εξοπλισμού αποχετεύσεων με ετήσιο κύκλο εργασιών 20
εκατομμυρίων δολαρίων πριν συνταξιοδοτηθεί πέρυσι. Ο Στούαρτ Μπέιτς συνέχισε
μια επιτυχημένη καριέρα στον κλάδο του αυτοκινήτου στο Χιούστον. Ο Γκάρι
Χάρντγουικ εργάστηκε ως ελαιοχρωματιστής στην Ατλάντα και αργότερα μετακόμισε
στη Φλόριντα. Πέθανε το 2024 από παγκρεατίτιδα, αφού είχε ξανά επαφή με την
κόρη του, Νικόλ, μέσω Facebook. Η μητέρα της, Τζάνετ, δεν τον συγχώρεσε ποτέ.
Παρά τις αποστάσεις, οι φίλοι παρέμειναν δεμένοι σαν οικογένεια.
«Αυτοί οι άνθρωποι είναι σαν αδέλφια για μένα», λέει ο
Μπέιτς. «Αγαπώ την Αγγλία και τη γενέτειρά μου, αλλά αυτή η μικρή περιπέτεια
άλλαξε ολόκληρη τη ζωή μας», προσθέτει.
«Ο Μπέιτσι ζει στο Χιούστον και ο Στιβ στο Ντάλας, τους
βλέπω μία ή δύο φορές το χρόνο και εξακολουθούμε να μιλάμε στο τηλέφωνο», είπε
ο Άλεν. Αν και παραδέχτηκε ότι υπήρξαν στιγμές που ένιωθε νοσταλγία τα πρώτα
χρόνια, επειδή ήταν μακριά από την Αγγλία και την οικογένειά του, ποτέ δεν
μετάνιωσε για τη μετακόμιση. «Οι δουλειές μας πλέον ήταν εδώ, τα χρήματα ήταν
εδώ, όλοι παντρευτήκαμε εδώ», είπε.
«Όλα εδώ ήταν 10 φορές καλύτερα από όσα ζούσαμε στο
Στούρμπριτζ, αλλά την ίδια στιγμή δεν πίστευα ποτέ ότι θα μου λείπει το
Στούρμπριτζ τόσο πολύ», αναφέρει ο Άλεν.
Μάλιστα, με αφορμή το φετινό Μουντιάλ που συνδιοργανώνεται
από το Μεξικό, τις ΗΠΑ και τον Καναδά, ο Γκάρι Άλεν και ο Στιούαρτ Μπέιτς
συναντήθηκαν ξανά στο Ντάλας. Εκεί συνάντησαν και τον Στιβ «Τέξας» Ντόσον.
«Ήταν καταπληκτικό να ξαναδούμε τα παιδιά», λέει ο Γκάρι. Μετά τον αγώνα
έμειναν ξύπνιοι μέχρι τις 2 πίνοντας μπίρες και θυμήθηκαν τα παλιά. «Το 1986
μάς έβλεπαν σαν ταραχοποιούς. Τώρα η ατμόσφαιρα είναι γιορτή. Ελπίζω η Αγγλία
να φτάσει μέχρι το τέλος», συνεχίζει.
Δείτε όλο το ντοκιμαντέρ ΕΔΩ: