O γιατρός που ξέθαψε την κοπέλα που είχε ερωτευτεί και την κράτησε στο σπίτι του για επτά ολόκληρα χρόνια

Η απίστευτη περίπτωση του Καρλ Τάνζλερ. Ερωτεύτηκε μια ασθενή του κι όταν αυτή πέθανε αποφάσισε να την κρατήσει μαζί του για πάντα

Από τη νεανική του ηλικία ο Γερμανός γιατρός Καρλ Τάνζλερ υποστήριζε ότι έβλεπε οράματα με την κόμισσα του Κόζελ, Άννα Κονστάντια φον Μπρόκντορφ η οποία του αποκάλυπτε το πρόσωπο της αληθινής του αγάπης. «Είναι μια εξωτική καλλονή με μαύρα μαλλιά» έλεγε ο Τάνζλερ.

Μετά από μια περιπλάνηση ετών σε Ολλανδία και Αυστραλία το 1926 εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ μαζί με τη σύζυγο και τις δύο κόρες τους. Άφησε την οικογένεια του στο Ζεφάιρχιλς (Φλόριντα) και μετακόμισε, 700 χλμ μακριά, στο Κι Γουεστ όπου έπιασε δουλειά στο τοπικό νοσοκομείο πεζοναυτών ως ακτινολόγος. Πλέον δήλωνε πως τον λένε Καρλ φον Κόζελ και υποστήριζε ότι είναι μακρινός συγγενής της κόμισσας Άννας.

Η εμμονή

Στις 22 Απριλίου 1930 στο νοσοκομείο εισήχθη η 21χρονη Μαρία Έλενα Μιλάγκρο ντε Όγιος, μια κοπέλα κουβανικής καταγωγής που ζούσε στην περιοχή μαζί με τον σύζυγο της Λουίς. Από την πρώτη στιγμή που την είδε ο Τάνζλερ πείστηκε ότι είναι η γυναίκα που έβλεπε στα οράματα του και ήταν μοιραίο να καταλήξουν μαζί. Η 21χρονη όμως είχε διαγνωστεί με φυματίωση, ασθένεια θανάσιμη εκείνη την εποχή. Ο γιατρός προσπάθησε να τη σώσει με διάφορες πειραματικές θεραπείες και φάρμακα αλλά στις 25 Οκτωβρίου 1931 η κοπέλα έχασε τη μάχη. Σύμφωνα με κάποιες αναφορές ο Τάνζλερ της είχε μιλήσει για τα οράματα του και είχε εκφράσει τον ερώτα του.

«Άκουσα τη φωνή της…»

Μετά τον θάνατο της κοπέλας ο Τάνζλερ πλήρωσε για την κηδεία και πήρε έγκριση από την οικογένεια για ένα μαυσωλείο. Όμως, μόνο ο γιατρός είχε το μοναδικό κλειδί για να μπαίνεις σε αυτό. Σχεδόν κάθε βράδυ πήγαινε στο νεκροταφείο, και τραγουδούσε στην αγαπημένη του ένα ισπανικό τραγούδι. «Όταν της τραγουδούσα, το πνεύμα της ερχόταν σε εμένα. Ένα βράδυ όμως άκουσα έναν ήχο μέσα από το μαυσωλείο. Σαν κάποιος να χτυπάει. Έβαλα το αυτί μου στο μάρμαρο κι άκουσα τη φωνή της Έλενα να μου λέει: «Μακάρι να μπορούσες να με πάρεις μαζί σου, στο σπίτι σου. Θέλω να μείνω με εσένα».

Ένα βράδυ του Απριλίου του 1933 ο Τάνζλερ μπήκε στο μαυσωλείο, πήρε το πτώμα και το μετέφερε με ένα καροτσάκι στο εργαστήριο του.

Είχαν όμως περάσει 18 μήνες από τον θάνατο της Έλενα και το σώμα της είχε αποσυντεθεί σε μεγάλο βαθμό. «Κοίταξα στο σημείο που βρίσκονταν τα μάτια της, ήταν βαθιές, άδειες, μαύρες τρύπες. Τα χείλη της είχαν ξεραθεί και φαίνονταν τα λευκά της δόντια. Εξέτασα το σώμα και δεν με εξέπληξε που βρήκα μικρά λευκά σκουλήκια» θα γράψει ο ίδιος ο γιατρός.

Ακόμα όμως κι αυτό δεν τον αποθάρρυνε. Η Έλενα θα έμενε μαζί του. Στερέωσε τα οστά με χορδές πιάνου και γέμισε το άδειο σώμα με γάζες. Το έπλυνε με αρωματικό σαπούνι και άρωμα και κάλυψε το αποσυντεθειμένο δέρμα με μεταξωτό ύφασμα το οποίο στη συνέχεια άλειψε με γύψο. Έβαλε ψεύτικά γυάλινα μάτια στο πρόσωπο και μια περούκα που είχε φτιάξει από τα μαλλιά της Έλενα, τα οποία είχε κρατήσει. Το σώμα και το πρόσωπο το κάλυψε με ένα στρώμα κεριού. Έντυσε το… δημιούργημα, έβαλε κοσμήματα και το τοποθέτησε στο κρεβάτι του.

Η αποκάλυψη

Για επτά ολόκληρα χρόνια ο Τάνζλερ κράτησε το σώμα στο σπίτι του και κοιμόταν μαζί του. Το μετακινούσε και σύμφωνα με μια καταγγελία το σήκωνε και χόρευαν. Η αδελφή της Έλενα, Φλορίντα ενημερώθηκε για το τι συμβαίνει και τον Οκτώβριο του 1940 ζήτησε από τον Τάνζλερ το κλειδί από το μαυσωλείο. Ο γιατρός ομολόγησε πως το σώμα της Έλενα δεν είναι εκεί και τα πάντα αποκαλύφθηκαν.

Στις 5 Οκτωβρίου 1940 οι αρχές πήγαν στο σπίτι του Τάνζλερ και βρήκαν το «ταριχευμένο» πτώμα στο κρεβάτι του. Στην αυλή εντοπίστηκε μια παράξενη κατασκευή. Είχε κατασκευάσει ένα είδος διαστημοπλοίου γιατί θεωρούσε πως αν κατάφερνε να στείλει το σώμα της Έλενα στη στρατόσφαιρα η ακτινοβολία θα την αναγεννούσε.

Η αστυνομία μετέφερε τα λείψανα σε γραφείο κηδειών όπου γιατροί το εξέτασαν. Το… δημιούργημα του Τάνζλερ εκτέθηκε για ένα διάστημα στο κοινό και περίπου 7.000 άτομα το επισκέφθηκαν. Τελικά τα λείψανα επέστρεψαν στο νεκροταφείο του Κι Γουέστ και θάφτηκαν σε μυστικό σημείο χωρίς σήμανση για να αποφευχθεί νέα επίσκεψη του γιατρού.

Το τέλος του γιατρού

Ο Τάνζλερ αντιμετωπίστηκε από την κοινή γνώμη σαν ένας «ρομαντικός-τρελός» και παρότι του ασκήθηκαν αρχικά κατηγορίες τελικά δεν δικάστηκε ποτέ.

Μετά τις αποκαλύψεις ο Τάνζλερ μετακόμισε κοντά στην οικογένεια του κι έγραψε την αυτοβιογραφία του. Μαζί του είχε πλέον μια νεκρική μάσκα του προσώπου της Έλενα. Στις 3 Ιουλίου 1952 πέθανε σε ηλικία 75 ετών. Τον βρήκαν στον πάτωμα του σπιτιού του. Σε ένα ράφι δίπλα του είχε τοποθετήσει τη μάσκα της αγαπημένης του.

Επίλογος

Μετά τον θάνατο του Τάνζλερ κυκλοφόρησαν διάφορες φήμες. Κάποιοι υποστήριξαν ότι ήταν αυτός που είχε χορηγήσει δηλητήριο στην κοπέλα για να ξεψυχήσει καθώς δεν άντεχε να τη βλέπει να βασανίζεται από τη φυματίωση.

Το 1972 δύο γιατροί που είχαν παρακολουθήσει την αυτοψία στα λείψανα της Έλενα υποστήριξαν ότι στον χώρο που βρισκόταν ο κόλπος είχε τοποθετηθεί ένας χάρτινος κύλινδρος. Αυτό ήταν ένα στοιχείο που έδειχνε νεκροφιλία. Στην επίσημη όμως αναφορά δεν υπάρχει τέτοιο εύρημα ούτε κανείς μίλησε για κάτι τέτοιο για πάνω από τριάντα χρόνια. Ο ίδιος ο Τάνζελ κατέγραψε με λεπτομέρειες τόσο το πώς διατήρησε το πτώμα, όσο και πώς περνούσε τις μέρες του μαζί του. Παραδέχθηκε ότι πράγματι το φιλούσε στο στόμα αλλά μέχρι εκεί.