Σε τηλεοπτική εκπομπή το 2006 ο Σίμπσον αφηγήθηκε το τι θα μπορούσε να έχει συμβεί αν πράγματι ήταν αυτός ο δολοφόνος της Νικόλ Μπράου και του Ρόναλντ Γκόλντμαν. Οι λεπτομέρειες και ο τρόπος που μίλησε έκαναν πολλούς να θεωρήσουν ότι ουσιαστικά ομολόγησε όλα όσα έκανε
To 2006 o Ο Τζέι
Σίμπσον έδωσε συνέντευξη στο τηλεοπτικό δίκτυο Fox και στη δημοσιογράφο Σολεδάδ Ο’Μπράιεν,
στα πλαίσια της προώθησης του βιβλίου του «If I did it».
Στην πορεία της
συζήτησης η δημοσιογράφος ζητά από τον Σίμπσον να της αφηγηθεί το τι θα
μπορούσε να έχει συμβεί το βράδυ της 12ης Ιουνίου 1994 όταν η Νικόλ
Μπράουν και ο Ρόναλντ Γκόλντμαν δολοφονήθηκαν άγρια.
Ο Σίμσον, ξεκαθαρίζοντας
ότι μιλάει υποθετικά, αφηγείται με σοκαριστικές λεπτομέρειες τι, θα μπορούσε,
να έχει συμβεί. Μάλιστα κάποιες φορές φαίνεται να ξεφεύγει και να βιώνει
πραγματικά γεγονότα. Στην αφήγηση του χρησιμοποιεί κι ένα φανταστικό πρόσωπο,
το οποίο αποκαλεί «Τσάρλι», το οποίο του δίνει οδηγίες.
Αναλυτικά η…
ομολογία του για το διπλό έγκλημα.
«Εκείνο το
βράδυ πάρκαρα στο στενό. Φόρεσα σκούφο και γάντια. Πάντα είχα ένα μαχαίρι στο
αυτοκίνητο για τους τρελούς κτλ καθώς δεν μπορείς να ταξιδεύεις με ένα όπλο. Μπήκα
από την πίσω είσοδο. Δεν θυμάμαι αν ήταν ανοιχτή ή κλειδωμένη. Βγήκα μπροστά
και πήγα να δω τι συμβαίνει. Φαινόταν η Νικόλ να έχει ανάψει κεριά, το έκανε
συνέχεια. Άκουσα και μουσική.
Όσο βρίσκομαι
εκεί ένας τύπος εμφανίζεται. Δεν τον αναγνώρισα, μπορεί να τον είχα δει κάπου
αλλά δεν ήξερα ποιος είναι. Στη κατάσταση που ήμουν ξεκίνησα να τον βρίζω. Μου είπε
ότι είχε έρθει να επιστρέψει ένα ζευγάρι γυαλιά που είχε αφήσει η Νικόλ στο εστιατόριο.
Δεν ξέρω αν
τον πίστεψα ή όχι αλλά σίγουρα με ανησυχούσαν όλα αυτά που είχαν γίνει. Όλα
αυτά με τα οποία είχα μπουχτίσει.
Ξεκίνησε μια
λεκτική μάχη, φωνάζαμε και η Νικόλ βγήκε έξω και αρχίσαμε να ανταλλάσσουμε
κουβέντες. Ποιος είναι αυτός ο τύπος, γιατί είναι εδώ, τι συμβαίνει;
Μου είπε ότι
είναι το σπίτι της και να ξεκουμπιστώ. Ήταν κάτι που δεν μου άρεσε γιατί ήρθε
να προστεθεί στα όσα είχαν γίνει τις προηγούμενες εβδομάδες που με είχαν ενοχλήσει
πάρα πολύ.
Καθώς η
κατάσταση κλιμακώθηκε θυμάμαι ότι η Νικόλ έπεσε και χτύπησε. Ο τύπος
προσπαθούσε να κάνει κάτι καράτε πράγματα. Του είπα: Νομίζεις ότι μπορείς να
χτυπήσεις.
Θυμάμαι ότι
πήρα το μαχαίρι. Το θυμάμαι καλά αυτό το σημείο αλλά για να είμαι ειλικρινής
μετά από αυτό δεν θυμάμαι τίποτα.
Το επόμενο
που θυμάμαι είναι να στέκομαι εκεί και γύρω μου να είναι παντού αίμα. Δεν είχα
δει ξανά τόσο αίμα στη ζωή μου. Τα πάντα ήταν καλυμμένα με αίμα.
Αναρωτιόμουν
τι έγινε. Δεν είχα πάθει ξανά τέτοιο μπλακ άουτ αλλά όταν σου συμβαίνει κάτι
τέτοιο είναι πιθανό να γίνει αυτόματα. Ήταν φρικτό, απολύτως φρικτό.
Πρέπει να
έβγαλα το ένα γάντι, δεν το θυμάμαι, αλλά πρέπει να έγινε έτσι γιατί το βρήκαν
εκεί.
Σκεφτόμουν
ότι πρέπει να φύγω από εκεί. Έβγαλα τα ρούχα και τα παπούτσια μου. Τα έκανα
έναν μπόγο. Κάποιες έπρεπε να ξεφορτωθεί τα ματωμένα ρούχα. Θυμήθηκα όμως ότι
στο παντελόνι είχα αφήσει το πορτοφόλι και τα κλειδιά μου. Ειλικρινά το θυμάμαι
αυτό.
Μπήκα στο
αυτοκίνητο και οδήγησαν προς το σπίτι. Πάρκαρα ένα τετράγωνο μακριά γιατί ήξερα
ότι η λιμουζίνα ήταν εκεί και με περίμενε. Πέρασα από τα δύο γήπεδα τένις, του
γείτονα και το δικό μου, και μπήκα στο σπίτι.
Έτρεξα και
μπήκα στο ντους. Μετά ντύθηκε, πήρα κάποιες από τις βαλίτσες μου και τις κατέβασα
στην είσοδο. Στη συνέχεια πήγε στο αεροδρόμιο. Με πήρε ο ύπνος πριν καν
απογειωθεί το αεροπλάνο…».