Ο πρίγκιπας της Βλάχίας συμμετείχε στην πολιορκία της Πόλης, πρόδωσε τον αδελφό του κι αποτέλεσε το μεγάλο ερωτικό πόθος του σουλτάνου
Στη Δυναστεία των Ντρακουλέστι κυριαρχεί το όνομα του Βλαντ Τσέπες, όχι τόσο για λόγους ιστορικούς, όσο για λογοτεχνικούς. Ο «Παλουκωτής» απέκτησε μυθικές διαστάσεις όταν το όνομα του συνδυάστηκε με τον «Δράκουλα» του Μπραμ Στόκερ.
Στη σκιά του «κρύφτηκε»
ο αδελφός του Ράντου, ο επονομαζόμενος Όμορφος, του οποίου η ζωή έχει τεράστιο
ενδιαφέρον.
Γεννήθηκε κάπου
ανάμεσα στο 1437 και το 1439 κι εκτός από τον Βλαντ είχε δύο ακόμα μεγαλύτερα
αδέλφια. Στα μέσα του 1440 ο πατέρας τους, Βλαντ Ντρακούλ έστειλε τον Ράντου
και τον Βλαντ (Παλουκωτή) στην οθωμανική αυλή ως ένδειξη της αφοσίωσης του στον
σουλτάνο. Ουσιαστικά τα παιδιά δόθηκαν όμηροι.
Ως μικρότερος ο
Ράντου προσαρμόστηκε στην οθωμανική ζωή και ασπάστηκε στο Ισλάμ. Ζούσε στο
παλάτι του Τοπκαπί και συνόδευσε τον Μωμάεθ Β’ (Πορθητή) στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.
Η σχέση του νεαρού
πρίγκιπα με τον σουλτάνο έχει απασχολήσει τους ιστορικούς καθώς κάποιες πηγές
αναφέρουν ότι ο Μωάμεθ είχε εμμονή μαζί του. Ο Ράντου θεωρούταν εντυπωσιακά
όμορφος για την εποχή για αυτό και πήρε τον σχετικό χαρακτηρισμό (Radu cel Frumos).
Ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, ο οποίος γνώριζε προσωπικά τον Ράντου, αφηγείται ένα χαρακτηριστικό περιστατικό. Ο Μωάμεθ επιχείρησε να αποπλανήσει τον Ράντου κι αυτός αντέδρασε: «Ο σουλτάνος ήθελε να έχει σχέσεις με το αγόρι και παραλίγο να σκοτωθεί από το χέρι του. Το αγαπούσε, τον καλούσε στις γιορτές του, του προσέφερε να πιεί από το ποτήρι του, τον καλούσε στην κρεβατοκάμαρα του.
Το αγόρι που δεν περίμενε
ότι θα υποστεί κάτι τέτοιο, είδε τον σουλτάνο, να του ορμά για αυτόν τον λόγο.
Αντιστάθηκε και δεν ενέδωσε στην επιθυμία του σουλτάνου. Όταν τον φίλησε χωρίς
τη θέληση του το αγόρι έβγαλε το στιλέτο του και τον κάρφωσε στον μηρό. Στη συνέχεια έφυγε τρέχοντας.
Οι γιατροί θεράπευσαν
το τραύμα του σουλτάνου. Το παιδί είχε ανέβει σε ένα δέντρο και κρύφτηκε.
Κατέβηκε μόνο όταν πλέον είχε φύγει ο σουλτάνος».
Ο Χαλκοκονδύλης υποστηρίζει
ότι τελικά ο Ράντου ο Όμορφος ενέδωσε στο πάθος του Μωάμεθ, έμεινε μαζί του και
έγινε ο αγαπημένος του. Τονίζει επίσης ότι ο σουλτάνος περνούσε τον ελεύθερο
του χρόνο με αγόρια από αριστοκρατικές οικογένειες.
Ο Ράντου απέκτησε
φήμη και ισχύ στο παλάτι. Το 1461 ο Μωάμεθ Β’ αποφάσισε να τον τοποθετήσει στον
θρόνο της Βλαχίας στη θέση του αδελφού του Βλαντ.
Ο νεαρός πρίγκιπας συμμετείχε
ενεργά στην εκστρατεία και ηγούταν του σώματος των γενιτσάρων. Σε αυτές τις μάχες
ο Βλαντ απέκτησε το προσωνύμιο παλουκωτής καθώς ανασκολόπισε 20.000 αιχμαλώτους
από τον οθωμανικό στρατό.
Τελικά όμως οι
Οθωμανοί επικράτησαν και τον Αύγουστο του 1462 ο Ράντου ανέβηκε στον θρόνο της Βλαχίας,
εκδιώκοντας τον αδελφό του. Παρέμεινε στην ηγεσία της περιοχής για 11 χρόνια.
Μέσα στα επόμενα
χρόνια (1473-1475) θα επέστρεφε στον θρόνο για τρία μικρά διαστήματα με
τελευταίο αυτό από τον Οκτώβριο του 1474 έως τον Ιανουάριο του 1475.
Τον Μάρτιο του 1471 πολέμησε
στο Σότσι απέναντι στον βασιλιά της Μολδαβίας, Στέφανο Γ’ ο οποίος λίγο
αργότερα θα γινόταν γαμπρός του καθώς θα παντρευόταν την κόρη του Μαρία
(μοναδικό παιδί του από τον γάμο με τη πριγκίπισσα Μαρία Δέσποινα (σερβικής η
αλβανικής καταγωγής).
Μέχρι το τέλος της ζωής
του (κάπου μεταξύ 1475 και 1477) παρέμεινε ο ευνοούμενος του σουλτάνου...